حق نيست چنانچه ابن ميثم گفته است . از مجلسى ( ره ) - « و الرفق اخوه » يعنى چون برادر به او يار دهد و كمك كند و او را از مهالك نجات بخشد . « و اللين والده » يعنى سودِ پدر براى او دارد يا خوب است چون پدرى او را رعايت كند و فرق ميان آن و رفق مشكل است و ممكن است رفق حمل بر ترك خشونت شود ولين مرتبهء كامل آن باشد و يا رفق در معاملات باشد ولين در معاشرات ، يا مقصود از رفق لطف و احسان باشد كه يكى از معانى آن است ولين ترك خشونت باشد و يكى از فضلا خوانده است « والدين والده » يعنى دين پدر روحانى مؤمن است و سبب حيات معنوى او است چنانچه پدر سبب حيات دنيوى و جسمى اوست و اين انسب است ولى با نسخه‌هاى روايت در كتبى كه به نظر رسيده موافقت ندارد ، پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من گويم ، رفق راجع به توجه انسان است در امرى به ديگران ، يعنى در پيشنهاد و هر كارى كه از او به ديگرى مىشود با لطف و مدارا و خوشى باشد ، ولين به معنى پذيرش انسان است نسبت به هر چه از ديگران به او وارد مىشود و پيشنهاد مىگردد ، مثلًا كسى به خانهء او وارد مىشود يا نزد او براى كارى و معامله مىآيد بايد خوش پذيرا باشد و گرم از او استقبال كند . اين كمترين درجات ايمان است كه مىتواند با آن خود را امتحان كند . از مجلسى ( ره ) - ظاهر اين است كه حديث را از امام صادق ( ع ) شنيده است و مقصود از رفع نسبت به آن حضرت است و ممكن است مقصود رفع حديث به امير المؤمنين باشد ، و مقصود اين است كه او از رسول خدا ( ص ) شنيده است زيرا چون اين راوى از عامه است حديث را تا پيغمبر بالا مىبرد و مىگويد : از امام صادق از پدرش از پدرانش از على ( ع ) و مؤيدش آن است كه اين حديث نبوى است و عامه هم آن را از پيغمبر ( ص )