( 1 ) 3 - از سماعة بن مهران ، گويد : از امام صادق ( ع ) تفسير قول خدا عز و جل ( 182 سوره اعراف ) : « محققاً آنان را نعمت گير كنيم از راهى كه ندانند » فرمود : آن بنده‌اى است كه گناهى مىكند و نعمت او تجديد مىشود با آن گناه و آن نعمت او را از استغفار از اين گناه باز مىدارد . ( 2 ) 4 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : بسا كسى كه فريب خورده است به نعمتى كه خداوند به او داده است و چه بسا نعمت گير و غافل گير شود به اينكه خداوند از او پرده پوشى كند و بسا كسى كه فريفته شود به ستايش مردم از وى . باب محاسبهء عمل ( 3 ) 1 - از على بن الحسين ( ع ) كه امير المؤمنين ( ع ) پيوسته مىفرمود : همانا روزگار سه روز است و تو در ميانهء آنهائى : ديروزى كه با هر آنچه در آن بوده است گذشته و هرگز بر نمىگردد و اگر تو در آن كار خوب كردى براى رفتنش غمى ندارى و با آنچه به وى با آن روبرو شدى شادى و اگر در آن تقصير روا داشتى افسوس سختى بر رفتن آن دارى و بر تقصيرى كه در كردى و تو در آن روزى كه هستى در بارهء فردا در خطر و ترديدى ، نمىدانى چه