اميدوار و بيمناكم ، گفتند : يا امير المؤمنين ! آنها را براى ما بيان كن ، فرمود : آرى ، اما گناه آمرزيده آن است كه خدا بنده را در بارهء آن در دنيا كيفر داده است و خدا بردبار و كريم است از اينكه بنده خود را دو بار كيفر كند ، اما گناهى كه آمرزيده نشود : ستمهائى است كه مردم به يك ديگر كنند ، زيرا چون خدا تبارك و تعالى بر خلقش عيان شد ( يعنى به وسيلهء پيغمبران و اعلام شريعت خود ) به خود سوگند ياد كرد و فرمود : به عزت و جلال خودم قسم كه ستم هيچ ستمكارى را گذشت نكنم گو اينكه مشتى كوبد و يا سائيدن مشتى باشد و اگر چه شاخ زدن شاخ دارى بىشاخى را باشد . براى بندگان از يك ديگر قصاص شود تا حقى از كسى بر كسى نماند و سپس آنها را به پاى حساب آرد ، و اما گناه سوم گناهى است كه خدا آن را بر خلقش نهفته و به گنهكار توبه از آن را روزى كرده است و به وضعى در آمده كه از گناهش بيم ناك است و به پروردگارش اميدوار است و ما براى او همان حال را داريم كه او براى خود دارد ، براى او اميد رحمت داريم و از عذاب هم بر او بيم داريم . ( 1 ) 2 - از حمران ، گويد : از امام باقر ( ع ) پرسيدم از مردى كه حدّ بر او خورده است و سنگسار شده است ، آيا در آخرت هم كيفرى دارد ؟ فرمود : خدا از آن كريم‌تر است .