بيامرزد و راستى كافر گناه مىكند و همان ساعت آن را فراموش مىنمايد . ( 1 ) 7 - امام صادق ( ع ) فرمود : مؤمنى نباشد كه در شبانه روز چهل گناه كبيره كند و با پشيمانى مىگويد : « از خدائى آمرزش خواهم كه جز او شايستهء پرستش نيست ، زنده و پاينده است و نگارندهء آسمان‌ها و زمين است ، صاحب جلالت و كرامت است و از او خواستارم كه رحمت فرستد بر محمد و آلش و توبهء مرا بپذيرد » جز اينكه خدا عز و جل او را بيامرزد و اگر كسى در يك روز بيش از چهل گناه كبيره كند ، خيرى در او نيست ( عقيده و ايمانى ندارد ) . ( 2 ) 8 - از جمعى اصحاب ، كه حديث را بالا بردند ( تا معصوم ع ) فرمود : هر چيزى را داروئى است ، و داروى گناه ، آمرزش‌جوئى است . ( 3 ) 9 - از حفص ، كه گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هيچ مؤمنى نباشد كه گناهى كند جز اينكه تا هفت ساعت از روز ، خدا عز و جل به او مهلت دهد و اگر توبه كند بر او نوشته نشود و اگر كه توبه نكند ، خدا يك گناه بر او بنويسد ، عبّاد بصرى نزد آن حضرت آمد و گفت : به ما رسيده است كه شما فرموديد : بنده‌اى نيست كه گناهى كند جز اينكه خدا عز و جل هفت ساعت از روز را به او مهلت دهد ؟ فرمود : من چنين نگفتم ، من گفتم : هيچ مؤمنى نباشد و چنين بوده است ، گفتهء من ( دلالت دارد كه مهلت ، خاص مؤمن است و شامل مخالف و كافر نيست - از مجلسى ره ) .