داده است هلاك شده باشد ( يعنى همين هراس از هلاكت براى اين خاطرهء نابجا دليل بر ايمان است و عين ايمان است ) . ( 1 ) 4 - از على بن مهزيار ، گويد : مردى به ابى جعفر ( ع ) نوشت و از آنچه به خاطرش درآيد شكايت كرد ، امام در ضمن سخنش به او پاسخ داد : راستى خدا اگر خواهد تو را ثابت قدم سازد ، شيطان را به خود راه مده ، مردمى هم به پيغمبر ( ص ) شكايت بردند كه خاطره‌هائى در دل آنها افتد كه اگر باد آنها را سر به گم ببرد و يا تيكه تيكه شوند دوستتر دارند از اينكه آنها را به زبان آرند ، رسول خدا ( ص ) فرمود : اين را دريافت مىكنيد ؟ گفتند : آرى ، در پاسخ فرمود : سوگند بدان كه جانم به دست او است ، راستى كه اين صريح ايمان است و چون به شما رخ داد بگوئيد : آمنّا باللَّه و رسول و لا حول و لا قوّة الا باللَّه . ( 2 ) 5 - از امام باقر ( ع ) كه مردى نزد رسول خدا ( ص ) آمد و گفت : يا رسول اللَّه ! من منافق شدم ، فرمود : به خدا منافق نشدى و اگر منافق شده بودى ، نزد من نمىآمدى به من اعلام كنى ، چه باعث شكّت شده ؟ به گمانم كه آن دشمن حاضر در خاطر نزد تو آمده است و به تو گفته كى تو را آفريده ؟ و تو به او گفتى : خدا مرا آفريده پس به تو گفته : كى خدا را آفريده ؟ گفت : آرى بدان كه تو را به راستى فرستاده چنين شده است ، فرمود : شيطان از طرف خلاف در كردار به شما حمله كند و بر شما توانا نگردد و چيره نشود