مىفرمود : مؤمن را سزد كه از رفاقت و برادرى با سه كس كناره ورزد : 1 - بيباك و هرزه دارى . 2 - احمق و نابخرد . 3 - كذّاب ، اما بيباك و هرزه دارى : كار خود را براى تو آرايش دهد و دوست دارد به مانند او باشى و به كار دين و آخرت تو با تو كمكى نكند و همراهى با او جفا و سخت دلى آرد و رفت و آمد تو با او عار و ننگ باشد ، و اما احمق نابخرد : راستش اين است كه به خير و خوبى به تو دستور ندهد و براى دفاع از بدى از تو اميدى به او نيست و اگر چه خود را به رنج و تلاش اندازد براى تو و بسا كه خواهد ته تو سودى رساند و از نادانى به تو زيان بخشد ، مرگش بهتر است از زنده بودنش و خموشيش به است از سخن‌گوئيش و دوريش به است از نزديكى او ، و اما كذّاب : زندگى با او بر تو گوارا و راحت نيست ، گفتهء تو را نزد ديگران برد و حديث ديگران را براى تو آورد و هر وقت داستانى را به پايان رساند ، داستان ديگرى به دنبالش افزايد تا آنجا كه بسا راست گويد و باور نكنند و ميان مردم دشمنى افكند و كينه‌ها در سينه‌ها باديد آورد . از خدا بپرهيزيد و خود را بپائيد . ( 1 ) 7 - از امام باقر ( ع ) كه پدرم فرمود : على بن الحسين ( ع ) به من فرمود : پسر جانم ! پنج كس را در نظر دار و به آنها همراه و هم سخن و رفيق راه مشو ، گفتم : پدر جان ! چه كسانند ؟ فرمود : بپرهيز از همراهى با كذّاب ، زيرا كه او به مانند سراب است ، نزديك كند به تو دور را و دور كند از تو نزديك را ، بپرهيز از همراهى فاسق و بدكار ، زيرا او است كه تو را به يك خوراكى بفروشد يا به كمتر از آن ، مبادا با بخيل رفاقت كنى ، زيرا او مالش را از تو دريغ دارد ،