باب در كسى كه مخلوق را فرمانبرد به نافرمانى از خالق ( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه خشنودى مردم را به خشم خدا جويد ، خدا ستايندهء او را از مردم نكوهش‌كنندهء او سازد . ( 2 ) 2 - از امام باقر ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه خشنودى مردم را بدان جويد كه خدا را به خشم آرد ، هر كه ستايندهء او باشد به نكوهش او برخيزد و هر كه طاعت و فرمانبرى خدا را به غضب مردم مقدّم دارد ، خدا دشمنى هر دشمنى را براى او كفايت كند و حسد هر حسودى را و ستم هر ستم‌كننده را و خدا عز و جل برايش يار و پشتيبان باشد . ( 3 ) 3 - از امام صادق ( ع ) كه مردى به حسين ( ع ) نوشت : مرا با دو حرف پند بده ، در پاسخش نوشت : هر كه امرى را با نافرمانى خدا بطلبد ، آنچه اميد دارد زودتر از دستش برود و از آنچه حذر دارد زودتر بر سرش آيد . ( 4 ) 4 - از محمد مسلم كه امام باقر ( ع ) فرمود :