باب در نقل حكايت بر ضرر مؤمن ( 1 ) 1 - از مفضل بن عمر ، گويد : امام صادق ( ع ) به من فرمود : هر كه حكايتى نقل كند بر ضرر مؤمنى و مقصودش اين باشد كه او را چركين كند و آبروى او را بريزد تا از چشم مردم بيفتد ، خدا او را از بستگى خود براند و به بستگى با شيطان بكشاند و شيطان هم او را بپذيرد . ( 2 ) 2 - از عبد اللَّه بن سنان ، گويد : به او گفتم : عورت مؤمن بر مؤمن حرام است ؟ فرمود : آرى ، گفتم : مقصود شما دو عضو پائين تنه است ؟ فرمود : چنان نيست كه فهم تو بدان رفته است ، همانا مقصود ، فاش كردن سرّ او است . ( 3 ) 3 - از زيد ، از امام صادق ( ع ) در تفسير آنچه در حديث آمده است كه ( عورت مؤمن بر مؤمن حرام است ) ، فرمود : اين به اين معنى نيست كه برهنه شود و از او چيزى بينى همانا مقصود ، اين است كه بر ضرر او حكايتى بگوئى يا عيب او را بگوئى .