( 1 ) 4 - از امام صادق ( ع ) كه از رسول خدا ( ص ) پرسيدند ، كفّارهء غيبت چيست ؟ در پاسخ فرمود : آمرزش‌جوئى براى كسى كه او را غيبت كردى هر وقت به ياد او افتادى . ( 2 ) 5 - از ابن ابى يعفور ، از امام صادق ( ع ) ، فرمود : هر كه به مرد مؤمن يا زن مؤمنه‌اى بهتان زند بدان چه در او نيست ، خدا او را در طينة خبال برانگيزد و بدارد تا از آنچه گفته بيرون آيد ، گفتم : طينة خبال چيست ؟ فرمود : چركى است كه از فروج زنانِ زناكار و هرزه بدر آيد . ( 3 ) 6 - از يحيى ازرق ، گويد : أبو الحسن ( ع ) به من فرمود : هر كه در پشت سر مردى چيزى را گويد كه در او است و مردم مىدانند كه در او است ، او را غيبت نكرده است و هر كه در پشت سر كسى در باره‌اش سخن گويد كه در او است ولى مردم آن را نمىدانند ، او را غيبت كرده است و هر كه چيزى در بارهء او گويد كه در او نيست ، به او بهتان زده است . ( 4 ) 7 - از عبد اللَّه بن سيابه ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : غيبت اين است كه در بارهء برادرت بگوئى آنچه را خدا از او پرده پوشى كرده و اما آنچه از وجود او عيان است چون تندى كردن و شتاب‌زدگى غيبت نيست ، و بهتان اين است كه در بارهء او بگوئى آنچه در او نيست .