باب در كسى كه مسلمانان را آزار كند و خوار شمارد ( 1 ) 1 - از هشام بن سالم ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : خدا عز و جل فرمايد : بايد به جنگ با من اعلام شود هر كه بندهء مؤمن مرا آزارد و بايد از خشمم آسوده باشد هر كه بندهء مؤمنم را گرامى دارد و اگر در روى زمين از مشرق تا مغرب آفريده‌اى نباشد از آفريده‌هايم جز يك مؤمن به همراه پيشواى عادلى ، من به عبادت آنها از هر آنچه در زمينم آفريدم بىنياز باشم و هفت آسمان و زمين‌ها بدانها بر پا باشند و از ايمانشان براى آنها آرامشى مقرر سازم كه نيازمند به آرامش ديگرى نباشند . ( 2 ) 2 - از مفضل بن عمر كه امام صادق ( ع ) فرمود : چون روز رستاخيز شود يك جارچى جار زد : كجايند روگردانان از دوستانم ؟ پس مردمى بر پا شوند كه چهرهء آنها گوشت ندارد و گفته شود : اينانند آن كسانى كه مؤمنان را آزردند و در برابر آنها ايستادند و با آنها لجبازى كردند و به آنها در دينشان سخت گرفتند . سپس فرمان شود كه آنها را به دوزخ برند . ( 3 ) 3 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : خدا تبارك و تعالى فرموده است :