ظلم به نفس است ، و آن ستمى كه از آن صرف نظر نكند : ديونى است كه بنده‌ها به يك ديگر دارند . ( 1 ) 2 - از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 14 سوره فجر ) : « راستى كه پروردگارت در كمين‌گاه است » فرمود : پلى است در صراط كه هيچ بنده‌اى با بدهكارى از آن نگذرد . ( 2 ) 3 - يك شيخى از قبيلهء نخع گويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : من از زمان حجّاج پيوسته تا كنون فرماندار بوده‌ام ، براى من توبه ميسّر است ؟ گويد : جوابى نداد ، و من دوباره پرسيدم ، در پاسخ فرمود : نه ، تا به هر صاحب حقى ، حق او را بپردازى . ( 3 ) 4 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : هيچ مظلمه‌اى از آن مظلمه سخت‌تر نيست كه صاحبش جز خداوند كمكى به دست نياورد . ( 4 ) 5 - از امام باقر ( ع ) ، كه چون مرگ على بن الحسين ( ع ) در رسيد ، مرا به سينه چسبانيد ، سپس فرمود : اى پسر جانم ! من به تو سفارش كنم بدان چه پدرم هنگام مرگش به من سفارش كرد و به همانچه كه او يادآور شد كه پدرش به او سفارش كرده است ، فرمود :