باب فخر و كبر ( 1 ) 1 - على بن الحسين ( ع ) فرمود : عجب است از متكبّر بر خود بالنده ، كه ديروز نطفه‌اى بوده و سپس هم او در فرداى مرگِ خود ، مردار گنديده‌اى است . ( 2 ) 2 - رسول خدا ( ص ) فرمود : آفتِ حَسَب و شرافتِ خاندانى بر خود باليدن و خودبينى است . ( 3 ) 3 - از عقبه بن بشير اسدى ، گويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : من عقبه بن بشير اسدى هستم و در ميان قوم و تبار خود خاندان بزرگى دارم ، گويد : در پاسخ فرمود : تو به خانوادهء خود بر سر ما منّت مينهى ؟ ( منه خ ) راستى خداوند به بركت ايمان ، هر كه را مردم پست مىشمردند ، بالا برده است در صورتى كه مؤمن باشد و براى كفر ، هر كه را مردم با شرافت مىشمردند ، پست و زبون ساخته در صورتى كه به كفر بماند و كسى را بر كسى برترى نيست جز به وسيلهء تقوى . ( 4 ) 4 - امام باقر ( ع ) فرمود :