( 1 ) 7 - از محمد بن مسلم ، از امام باقر و يا امام صادق ( ع ) كه فرمود : هر كه در دلش به وزن دانهء خردلى كبر باشد ، به بهشت نمىرود ، گويد : من گفتم : « إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ » فرمود : چرا گفتى « إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ » گفتم : براى آنچه از شما شنيدم ، فرمود : آن طور نيست كه تو پنداشتى ، همانا مقصود من ، جحود و انكار است ، همانا آن عبارت از جحود و انكار است . ( 2 ) 8 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : كبر اين است كه مردم را خوار شمارى و حق را سفاهت دانى . ( 3 ) 9 - از امام صادق ( ع ) ، كه رسول خدا ( ص ) فرمود : بزرگترين كبر ، خوار شمردن خلق و سبك شمردن حق است ، ( راوى ) گويد : من گفتم : خوار شمردن خلق و سبك شمردن حق چيست ؟ فرمود : حق را ناديده گيرد و بر اهل آن طعن زند ، هر كه اين كار را كند ، با خدا عز و جل در آنچه براى او برازنده است ستيزه كرده . ( 4 ) 10 - امام صادق ( ع ) فرمود : در دوزخ درّه‌اى است ويژهء متكبّران كه آن را سَقَر گويند ، به خدا عز و جل از سختى گرماى خود شكايت كرد و از او اجازه خواست كه دمى برزند و دمى بر كشيد و دوزخ را سوخت . ( 5 ) 11 - از داود بن فرقد ، از برادرش كه گفت : شنيدم امام