باب گناهان كبيره ( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) كه در تفسير قول خدا عز و جل ( 31 سوره نساء ) : « اگر كناره كنيد از كبائر آنچه از آن نهى شديد بدكرداريهاى شما را جبران كنيم و شما را ارجمندانه وارد كنيم - در منزل ارجمندى وارد كنيم - » ، فرمود : كبائر آنهايند كه خدا عز و جل براى آنها دوزخ را لازم كرده است . ( 2 ) 2 - از ابن محبوب ، گويد : يكى از اصحابِ ما به همراه من براى ابى الحسن ( ع ) نامه‌اى نوشت و از كبائر پرسيد ، كه چيستند و چندند ؟ در پاسخ نوشت : كبائر ( كه مورد سؤال است بايد دانست ) هر كه از آنچه خدا بر آن به دوزخ و آتشِ جهنم تهديد كرده كناره كند بدكرداريهاى او هر گاه مؤمن باشد جبران گردد و آن هفت گناه كه موجب آتشند : 1 - قتل نفس 2 - ناسپاسى از پدر و مادر ( 3 ) 3 - ربا خوردن 4 - تعرّب پس از هجرت 5 - متّهم كردن زنان پارسا به زنا 6 - خوردن مال يتيم 7 - گريز از جبههء جهاد . . 3 - از محمد بن مسلم ، گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : كبائر هفتند : 1 - قتل مؤمن به عمد 2 - متّهم كردن زن عفيفه به زنا 3 - گريختن از جبههء جهاد 4 - تعرّب پس از هجرت 5 - خوردن مال يتيم به ناحق 6 - خوردن ربا بعد از علم به حرمت آن