( 1 ) آن بود كه ماهيها را حلال شمردند و روز شنبه آنها را حبس كردند و خوردند و خدا به آنها خشم كرد بىآنكه به خدا شرك آورده باشند و يا در چيزى كه موسى ( ع ) آورده بود شك كرده باشند . خدا عز و جل فرمايد ( 62 سوره بقره ) : « و محققاً شما دانستيد آن كسانى را از شما كه در شنبه تعدى كردند و ما به آنها گفتيم كه باشيد ميمونهاى رانده شده » سپس خدا عيسى را مبعوث كرد به شهادت ان لا إله الا الله و اقرار بدان چه از جانب خدا آورده و براى آنها شرع و برنامه‌اى مقرر داشت و قانون شنبه را كه پيش از آن مأمور بودند احترام كنند منهدم كرد و همهء آنچه را كه بر عهدهء آنها بود از راه و روش چنانه‌اى كه موسى آورده بود از ميان برداشت و هر كه از راه عيسى ( ع ) پيروى نكرد ، خدا او را به دوزخ برد و اگر چه آن را كه همهء پيغمبران آوردند اين بود كه براى خدا شريك نگيرند سپس خدا محمد ( ص ) را مبعوث كرد و او ده سال در مكه زيست و در اين ده سال هر كه گواهى به يگانگى خدا و رسالت محمد ( ص ) داد خدا او را به بهشت برد براى اقرار او كه ايمان تصديق نبوت بود و خدا كسى را كه پيرو محمد ( ص ) مرد عذاب نكرد مگر آنكه مشرك به خداى رحمان بود و تصديق آن اين است كه خدا در مكه ضمن سورهء بنى اسرائيل به آن حضرت نازل كرد كه ( 23 سوره اسراء ) : « و حكم كرد پروردگارت كه نپرستيد جز او را و به پدر و مادر احسان كنيد تا قول خدا تعالى : به راستى او آگاه و بينا است » ادب و پند و آموزش و نهى سبك ، نسبت به آن وعده نداد و وعيدى ننهاد بر ارتكاب آنچه غدقن كرده است و نسبت به چيزهائى نهى كرد و بر حذر نمود و سخت نگرفت و تهديد نكرد و فرمود ( 31 سوره اسراء ) : « فرزندان خود را نكشيد از بيم تهى دستى ما به آنها روزى دهيم و هم به شما زيرا