( 1 ) ايمان چيزى است كه در دل جا كند و بنده را به خدا عز و جل بكشاند و طاعت و تسليم به امر خدا هم مصدق او باشد و اسلام گفتار و كردار ظاهرى است كه جمع مردم بر آنند از همه دستجات و مسلمين و به وسيلهء همين اسلام ظاهرى است كه جانها محفوظ است و ميراث اجراء مىشود و زناشوئى روا است و اتفاق دارند بر نماز و زكات و روزه و حج و به همين جهت از كفر بيرونند و به ايمان نسبت دارند اسلام شريك و ملازم ايمان نيست ولى ايمان شريك و ملازم اسلام است و اين هر دو در گفتار و كردار با هم جمع مىشوند چنانچه خانهء كعبه در مسجد است ولى همه مسجد در خانهء كعبه نيست و همچنين ايمان شريك و ملازم اسلام و در حريم اسلام است ولى اسلام شريك و ملازم ايمان نيست و خدا عز و جل هم فرموده است ( 14 سوره حجرات ) : « اعراب گفتند ما ايمان آورديم بگو ايمان نياورديد بگوئيد مسلمان شديم و هنوز ايمان در دلتان در نيامده است » فرموده : خدا عز و جل راست‌ترين گفتار است ، گفتم : آيا براى مؤمن فضلى است بر مسلم در چيزى از فضائل و احكام و حدود و جز آنها ؟ فرمود : نه ، آنها در اين باره يكسانند ولى مؤمن به مسلم برترى دارد در كردارش و تقربى كه به خدا عز و جل جويد ، گفتم : مگر نيست كه خدا عز و جل فرمايد ( 160 سوره انعام ) : « هر كه حسنه آورده ده برابر دارد » و تو معتقدى كه همه اتفاق دارند بر نماز و زكات و روزه و حج با مؤمن ؟ فرمود : مگر نيست كه خدا عز و جل فرمايد ( 245 سوره