( 1 ) 4 - از سفيان بن سمط گويد : مردى امام صادق ( ع ) را از اسلام و ايمان پرسيد و فرق ميان آنها و به او پاسخ نداد ، باز پرسيد و به او پاسخ نداد و آن مرد در راه به امام صادق ( ع ) برخورد و نزديك به كوچ كردن بود ، امام صادق به او فرمود : مثل اينكه كوچ كردنت نزديك است ؟ گفت : آرى ، فرمود : در خانه ، مرا ديدار كن . به خدمت آن حضرت رسيد و از فرق ميان اسلام و ايمان پرسيد ، فرمود : اسلام همان ظاهر وضعى است كه مردم مسلمان بر آنند : شهادت بر اينكه نيست شايستهء پرستشى جز خدا يگانه است و شريك ندارد و اينكه محمد بنده و رسول او است و بر پا داشتن نماز و دادن زكات و حج خانهء خدا و روزهء ماه رمضان ، اين است اسلام ، و فرمود : ايمان ، معرفت اين امر است با اين وضع و اگر بدانها اقرار كند و اين امر ( امامت ) را نشناسد ، مسلمان گمراهى است . ( 2 ) 5 - از ابى بصير كه گويد : شنيدم امام باقر ( ع ) مىفرمود ( 14 سوره حجرات ) : « اعراب گفتند ما ايمان آورديم بگو شما ايمان نياورديد ولى بگوئيد مسلمان شديم » هر كه گمان برد كه ايمان آورده بودند محققاً دروغ گفته و هر كه هم گمان برد كه مسلمان نبودند ، دروغ گفته . ( 3 ) 6 - از قاسم شريك مفضل ، گفت : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : به اسلام ، خون محفوظ و محترم مىشود و امانت پرداخت