آزار كم است ( يعنى تا آنجا به هم مربوطند كه بمحض ورزيدن رگى از يكى ديگران بىخواب شوند . . . و مقصود اين است كه بسيارى شده مؤمنان بىخواب شدند و دليل روشنى هم ندارند و اين به واسطهء دردى است كه دچار يكى از برادران دينى آنها شده است و در روح آنها تأثير كرده است . از مجلسى ( ره ) - « لابيه و امه » ظاهراً سرشت به مادر تشبيه شده است و روح به پدر ، و محتمل است كه بر عكس باشد . از مجلسى ( ره ) - يا غرض بيان شدت پيوست دو روح است به هم كه گويا يك روحند يا بيان اين است كه هر دو روح از يك روحند كه روح امام است و آن از نور خدا است . « مرآته » يعنى خوبىهاى او را به او نشان مىدهد تا بدان بپايد و بدىهايش را به او نشان مىدهد تا از آنها كناره گيرد چنانچه كار آينه است يا اينكه در عيب‌هاى او نگاه مىكند و آنها را واميگذارد زيرا انسان از عيب خود غافل است . از پيغمبر ( ص ) روايت شده كه : مؤمن آينه مؤمن است . برخى صوفيه گفته‌اند مقصود از مؤمن دوم در كلام پيغمبر ( ص ) خدا است ، يعنى مؤمن مظهر صفات كمال حق است چنانچه آينه مظهر صورت شخص است و اين بر خلاف تفسيرى است كه در اين احاديث وارد است . از مجلسى ( ره ) - اين حديث همان حديث 3 است با اختلاف يكى از راويان خبر . اين حديث دلالت دارد كه : جن ، جسم لطيفى هستند و ممكن است به صورت انسان درآيند و جز پيغمبران و اوصياء آنها را ببينند ، و مشعر است كه روايت حديث از پريان روا است ، از مجلسى ( ره ) . مقصود اين مردى كه از ربعى پرسش كرده اين است كه اين حديث را او هم از امام صادق ( ع ) شنيده است و بيش از اين بوده است خصوص طبق نسخه‌اى كه از ( و لا يغتابه ) به بعد در آن نيست و شايد او با