و فريبنده است ، و به انواع پليدىها آلوده است و اوصاف پرنكوهشى دارد از آن وحشت گيرد و به ياد عالم اصلى خود افتد و بدان مشتاق گردد و در آن آويزد و از اهل اين جهان كناره كند و با اهل ملا اعلى انس گيرد و بدانها پيوندد و زمين بر او تنگ شود . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . چه خوش گفته است : ما ز عرشيم و ز فرش در ميخانه خجل * كه چرا خيمه در اين جايگه پست زديم از مجلسى ( ره ) - در اين حديث اشاره دارد كه دنياى مذموم آن است كه مايهء زيان به آخرت باشد ، و اما آنچه زيانى به آخرت ندارد چون اندازهء نياز براى پائيدن زندگى مذموم نباشد ، در اينجا معنى دنيا و مذموم از دنيا را بيان كنيم زيرا بر بيشتر مردم اشتباه شده و بسيارى امر حق و درستى را دنيا دارى نامند و مذمت كنند و چيزى را اختيار كنند كه خود عين دنياى مذمومه است و آن را زهد نامند و مردمِ نادان را به شبهه اندازند ، بدان كه دنيا چند معنى دارد : 1 - زندگى دنيا اين در ماهيت خود مذموم نيست و بلكه اختيارى نيست و حب و بغضى ندارد ، و بغض بدان محبوب نيست بلكه مذموم آن اين است كه بخواهد در دنيا بماند براى معصيت كردن و امور باطله و يا اينكه آرزوى دراز داشته باشد و به اين وسيله توبه را پس اندازد و ترك طاعت كند و مرگش را فراموش نمايد و به لهو و لعب پردازد به اميد توبه در آخر پيرى و براى اين مال جمع كند و ساختمان‌هاى بلند بسازد و از مرگ و جهاد و قتل در راه خدا بدش آيد . 2 - پول طلا و نقره و اموال و متاع دنيا و اين هم سراسر مذموم نيست بلكه مذمومش آن است كه از حرام يا شبهه يا وسيلهء حرام گردد يا از ذكر و عبادت مانع شود يا حبش به جايى رسد كه حقوق واجبه و مستحبه را ادا نكند .