2 - فرمود : ظهورهم و ذرياتهم ، نه ظهره و ذريته . 3 - از قول ذريه حكايت كرده كه گويند پدران ما پيش از اين مشرك بودند ، و اين سخن شايستهء آدم و اولاد آدم نيست زيرا آدم مشرك نبود . 4 - اخذ ميثاق بايد از خردمند باشد و اگر خردمند بودند و پيمان داده بودند بايد در اين عالم آن را به ياد آرند زيرا چنين حادثهء بزرگ از ياد رفتنى نيست . 5 - سراسر اولاد آدم بسيارند و حجم آنان در پشت آدم نگنجد . 6 - بنيه شرط تعقل است و با وجود بنيه همه آدم در عرصهء جهان نگنجد تا برسد به پشت آدم . 7 - اخذ اين ميثاق يا براى حجت است در همان عالم ذر يا در اين عالم ، حجت در آن عالم مورد نياز نيست و در اين عالم به ياد نيست تا حجت باشد ، و دليل بر بطلان عالم ذر را تا دوازده ادامه داده است . سيد مرتضى ( ره ) در تفسير « وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ » الآية ، گفته برخى بىبصيرتان بىهوش گمان برده‌اند كه تأويل آيه اين است كه خداى سبحان همهء ذريه آدم را از پشت او به در آورد به صورت ذر ، و از آنها اقرار به معرفتِ خود گرفت و گواه بر خودشان نمود و اين تأويل با آنكه از نظر عقل باطل و محال است مخالف ظاهر خود قرآن است زيرا خدا فرمود ذريه را از پشت بنى آدم گرفته نه از پشت آدم ، و فرموده : از پشت آنان ، نه از پشت او و ذريهء آنان نه ذريهء او ، و خبر داده كه اين عمل براى آن است كه روز قيامت نگويند ما بىخبر بوديم و عذر نياورند كه پدران ما مشرك بودند و ما به رويهء آنها غافلگير شديم ، و مقتضاى آيه اين است كه شامل اولاد صلبى آدم نشود و مورد آن كسانى باشد كه پدران مشرك دارند و مخصوص به برخى از ذريهء آدم باشد ، سپس پرداخته به شرح دليل عقل و آياتى از قرآن در بطلان قول به عالم ذر .