الشيخ الكليني ( مترجم : كوه كمره اى )
67
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي )
( 1 ) خوب بخواند ، خدايش بيامرزد و در روز عرفه و روز مشعر فرموده است آنچه را فرموده است ، گفتم : دنبال آن چيست ؟ فرمود : روزه ، گفتم : چرا روزه در فضيلت ، آخر همه است ؟ فرمود : رسول خدا ( ص ) فرموده : روزه سپر آتش است . گويد : سپس فرمود : به راستى بهترين چيزها آن است كه چون از دست تو رفت توبه و جبران ندارد كه بدان باز گردى و خود آن را انجام دهى ، به راستى نماز و زكات و حج و ولايت چون از دست رفتند ، چيزى به جاى آنها واقع نشود جز اداى خود آنها و چون روزه از تو فوت شد يا در بارهء آن كوتاهى كردى يا در آن سفر كردى و افطار كردى در جاى آن چند روز از غير ماه رمضان روزه مىدارى و يا به جاى روزه ، كفاره مىدهى و قضاء بر تو نيست و از اين چهار تا هيچ كدام نيست كه به جاى آن چيز ديگرى جز خود آن پذيرفته شود ، سپس فرمود : فراز امر دين و بلند ترين كار آن و كليد آن و در هر چيزى و خشنودى خداى رحمان طاعت امام است ، پس از شناختن او ، زيرا خدا عز و جل فرمايد ( 80 سوره نساء ) : « هر كه از رسول اطاعت كند محققاً خدا را اطاعت كرده و هر كه پشت دهد ما تو را نسبت به او نگهبان نفرستاديم » اما اگر مردى همه شب عبادت و هر روز روزه دارد و همه مالش را صدقه دهد و همه عمرش حج كند و ولايت ولى خدا را نداند تا پيرو او باشد و همه كارش به راهنمائى او باشد ، او را بر خدا عز و جل حق ثوابى نيست و از اهل ايمان نباشد ، سپس فرمود : آنان هر كدام خوش كردار باشند ، خدا به فضل و رحمتش او را در بهشت در آورد .