( 1 ) 4 - امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 2 سوره ملك ) : « تا بيازمايد شما را كه كدام كردار بهترى داريد » . فرمود : مقصود از كردار بهتر ، كردار بيشتر نيست ولى كردار درست‌تر است ، درستى كردار ترس از خدا است و به قصد پاك و خوش كردارى ، سپس فرمود : كردارى را تا به آخر پاك و بااخلاص نگهداشتن از خود آن كردار سخت‌تر است ، كردار پاك آن است كه مقصودت از آن ستايش احدى جز خدا عز و جل نباشد ، نيّت بهتر است از كردار ، هلا خود نيّت هم كردارى است . سپس خواند قول خدا عز و جل را ( 84 سوره اسراء ) : « بگو هر كس عمل كند بر آهنگ خود » يعنى بر نيّت خود . ( 2 ) 5 - گويد : از او پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل ( 89 سوره شعراء ) : « جز كسى كه نزد خدا آيد با دلى سالم » . فرمود : دل سالم آن دلى است كه نزد خدا آيد و جز او در آن نباشد ، فرمود : هر دلى شرك و شك دارد ساقط است ، و همانا زهد در دنيا را خواستند براى آنكه دلشان فارغ باشد براى آخرت . ( 3 ) 6 - از امام باقر ( ع ) كه فرمود : هيچ بنده‌اى چهل روز ايمان خالص به خدا نيارد يا فرمود : خدا را چهل روز به نيكى ياد نكند جز آن كه خدا او را نسبت به دنيا زاهد سازد و درد و داروى دنيا را به او بنمايد و حكمت را در دلش پا برجا كند و زبانش را بدان گويا سازد ، سپس خواند ( 151 سوره اعراف ) : « به راستى آن كسانى كه گوساله پرستيدند به زودى بدانها رسد با خوارى در زندگى دنيا و همچنين افتراءبندان را سزا دهيم » هيچ