( 1 ) 11 - رسول خدا ( ص ) فرمود : هر گاه بر خورد كرديد با درود و دست به هم دادن با هم برخورد كنيد و چون از هم جدا شويد ، به آمرزش جستن ، از هم جدا شويد . ( 2 ) 12 - از امام صادق ( ع ) فرمود : شيوهء مسلمانان بود كه هر گاه با رسول خدا ( ص ) به جنگى مىرفتند و به جاى پر درختى گذر مىكردند و سپس از آنجا به فضاى بازى بيرون مىشدند ، به هم نگاه مىكردند و دست هم ديگر را مىگرفتند و مصافحه مىكردند . ( 3 ) 13 - از امام باقر ( ع ) كه فرمود : هر گاه مردى به رفيق خود دست دهد ، آنكه در دست دادن بپايد اجر بزرگترى دارد از آنكه دست خود را از ميان دست او مىكشد ، هلا به راستى كه گناهان فرو مىريزند در ميان آنها تا هيچ گناهى به جا نماند . ( 4 ) 14 - از اسحاق بن عمار ، گويد : من خدمت امام صادق ( ع ) وارد شدم با روى ترش و درهمى به من نگاه كرد ، گفتم : چه تو را بر من ديگر گون و خشمگين كرده است ؟ فرمود : آنچه تو را نسبت به برادرانت ديگر گون ساخته ، اى اسحق ، به من خبر رسيده كه تو دربانانى به در خانهء خود نشانده‌اى تا فقراء شيعه را از تو برانند ، من گفتم : قربانت ، به راستى من از شهرت ترسيدم ، فرمود : از شهرت مىترسى و از بلا نمىترسى ؟ آيا نمىدانى كه چون مؤمنان به هم برخورند و به هم دست بدهند و مصافحه