( 1 ) 12 - امام صادق ( ع ) فرمود كه : مؤمن بيرون مىرود به سوى برادرش تا او را ديدن كند و خدا عز و جل به او فرشته‌اى بر گمارد و آن فرشته يك پر را بر زمين گسترد و پرى بر آسمان فراز دارد تا او را سايه كند و چون به خانه‌اش درآيد خداى جبّار تبارك و تعالى ندا كند : اى بنده‌اى كه حق مرا بزرگ شمردى و پيروى از روش پيغمبرم كردى بر من سزاست كه تو را بزرگوار شمارم ، بخواه از من تا به تو بدهم ، مرا بخوان تا تو را اجابت كنم ، دم بند تا من به تو آغاز بخشش كنم و چون برگردد ، فرشته‌اى كه او را سايه مىكرد با پرش به دنبالش آيد تا به خانهء خود در آيد سپس خدا تبارك و تعالى او را فرياد كند : أيا بنده‌اى كه حقم را عظيم شمردى ، بر من سزا است كه تو را گرامى دارم ، من بهشتم را بر تو واجب كردم و تو را شفيع بنده‌هاى خود ساختم . ( 2 ) 13 - از امام صادق ( ع ) فرمود : هر آينه ديدار از مؤمن در راه رضاى خدا بهتر است از آزاد كردن ده بندهء مؤمن و هر كه يك بندهء مؤمن آزاد كند هر عضو از او يك عضو آزادكننده را از دوزخ نگهدارى كند تا آنجا كه فرج نگهدارى از فرج كند . ( 3 ) 14 - از امام صادق ( ع ) فرمود : هر سه مؤمن كه گرد آيند نزد برادر مؤمنى از خودشان كه از گرامى دارم ، من بهشتم را بر تو واجب كردم و تو را شفيع بنده‌هاى خود ساختم .