باب صلهء رحم ( 1 ) 1 - از جميل بن دراج ، گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم از قول خدا عز و جل ( 2 سوره نساء ) : « و بپرهيز از خدائى كه باز خواست شما به واسطهء او است و هم به واسطهء ارحام ، زيرا خدا بر شما ديده بان است » گويد : در پاسخ فرمود : مقصود ارحام : عموم مردم است ، زيرا خدا عز و جل دستور داده است به صلهء آن و احترام آن ، آيا نبينى كه آن را با خود مقرون كرده است . ( 2 ) 2 - فرمود : مردى نزد پيغمبر ( ص ) آمد و گفت : يا رسول اللَّه ، خاندان من نخواهند جز جهش بر من و ناسپاسى و دشنامم را ، من آنها را ترك كنم و از آنها چشم‌پوشى كنم ؟ فرمود : در اين صورت خدا همهء شماها را ترك گويد ، عرض كرد : پس چه كنم ؟ فرمود : با هر كه از تو بريد پيوست باش و به هر كه از تو دريغ كرد عطا كن و از هر كه به تو ستم كرد درگذر ، چون چنين كردى از جانب خدا براى تو بر سزاى آنان پشتيبانى باشد . ( 3 ) 3 - امام رضا ( ع ) فرمود : مردى صلهء رحم كند و از عمرش سه سال مانده باشد ، خدا آن را سى سال سازد ، خدا هر چه خواهد كند .