از كافران گرديد ، و ديگر ، حرص است كه گناه آدم و حوا است هنگامى كه خدا عز و جل به آنها فرمود ( 25 سوره بقره ) : « بخوريد از هرجا خواهيد و نزديك اين درخت نرويد تا از ستمكاران شويد » و آنها از چيزى كه بدان نيازى نداشتند برگرفتند و اين حرص در نژاد آنها تا روز قيامت به جا ماند و اين براى آن است كه بيشتر چيزى كه آدمىزاده مىجويد آن است كه بدان نيازى ندارد ، سپس حسد است كه گناه پسر آدم است هنگامى كه به برادرش حسد برد و او را كشت و از اين حب زنان و حب دنيا و حب رياست و حب راحت و حب سخنورى و حب آقائى و ثروتمندى منشعب گرديد و هفت خصلت شدند و همه در حب دنيا گرد آمدند و پيغمبران و دانشمندان پس از دانستن آن گفتند : دوستى دنيا سر هر گناهى است ، دنيا دو دنيا است ، يكى براى رفع ضرورت زندگى و ديگر دنياى ملعون و نفرين شده . ( 1 ) 12 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : به راستى در دنيا دارى زيان به آخرت است و در طلب آخرت زيان به دنيا ، شما به دنياى خود زيان بزنيد كه بهتر است از زيان رساندن به آخرت . ( 2 ) 13 - از ابى عبيده حذّاء ، گويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : براى من بازگو آنچه را بدان سود گيرم . فرمود : اى ابا عبيده ، بسيار ياد مرگ كن ، زيرا آدمى نباشد