هر كه براى خدا تواضع كند ، خدايش بالا برد و هر كه بزرگى ورزد ، خدايش پست كند و هر كه در زندگى ميانه روى كند خدايش روزى دهد و هر كه ولخرجى كند ، خدايش دريغ دارد و هر كه بسيار ياد مرگ كند خدايش دوست دارد . ( 1 ) 4 - داود حمّار از امام صادق ( ع ) مانند آن را روايت كرده و گويد : هر كه بسيار ياد خدا كند ، خدايش در بهشت خود سايه كند . ( 2 ) 5 - از محمد بن مسلم ، گويد : شنيدم امام باقر ( ع ) مىفرمود : يك فرشته نزد رسول خدا ( ص ) آمد و گفت : خدا عز و جل تو را مخيّر كرده كه بنده‌وار رسولى متواضع باشى يا شاه رسولى باشى ، فرمود : پيغمبر به جبرئيل نگاهى كرد و او با دست اشاره كرد كه تواضع پيشه كن ، در پاسخ آن فرشته فرمود : بندهء متواضعى هستم با مقام رسالت ، آن فرشته كه پيغام آورده بود گفت : با اينكه در هر حال از درجه‌اى كه نزد پروردگارت دارى چيزى كم نشود ، امام باقر ( ع ) فرمود : كليد همهء گنجينه‌هاى زمين همراه او بود ( يعنى با آن فرشته كه آورده بود بدهد به پيغمبر ( ص ) و نپذيرفت ) . ( 3 ) 6 - از امام صادق ( ع ) فرمود : از تواضع اين است كه در نشستن به پائين مجلس راضى باشى و به هر كه برخورى سلام كنى و طول دادن بحث و مجادله را وانهى گرچه حق با تو باشد و خوش نداشته باشى كه تو را به تقوى بستايند . ( 4 ) 7 - از امام صادق ( ع ) فرمود : خدا به موسى ( ع ) وحى كرد كه اى موسى ، مىدانى چرا تو