( 1 ) 16 - از فضيل بن عثمان ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هر كه در كار خود نرمش كند ، بدان چه از مردم خواهد برسد . باب تواضع ( 2 ) 1 - از امام صادق ( ع ) فرمود : نجاشى ( پادشاه حبشه ) فرستاد نزد جعفر بن ابى طالب و يارانش ( كه از فشار كفار قريش به حبشه گريخته بودند ) و آنها را خواست و بر نجاشى وارد شدند و او در خانه‌اش روى خاك نشسته بود و جامه‌هاى كهنه‌اى در بر داشت فرمود : جعفر گفته : چون او را با اين حال ديديم از او نگران شديم ( كه مبادا بر ما خشم كرده و خود را به اين وضع در آورده باشد ) چون هراس ما و چهرهء رنگ پريدهء ما را ديد گفت : سپاس خدائى را سزا است كه محمد را يارى كرد و چشمش را روشن ساخت ، آيا به شما يك مژده‌اى ندهم ؟ گفتم : پادشاها چرا ، گفت : اكنون يكى از ديده‌بان‌هاى من از سرزمين شما آمد و به من گزارش داد كه خدا عز و جل محمد را يارى كرده و دشمن او را نابود ساخته و فلان و فلان و فلان در هنگام برخورد با مسلمانان در درهء به نام ( بدر ) اسير شدند ، آن درّه درخت اراك فراوان دارد و گويا هم اكنون من به دو نگاه مىكنم ، چون در آنجا براى آقاى خودم كه