( 1 ) داريد در زندگى و پيش از مردن خود ، براى اين آفريدم دنيا و آخرت ، و زندگى و مرگ ، و طاعت و گناه را و بهشت و دوزخ را و همچنين اراده كردم در تقدير و تدبير خودم و به دانش نافذم در بارهء آنها ميان صورت و جسم و رنگ و عمر و رزق و طاعت و معصيت آنان اختلاف انداختم و از آنها شقى و سعيد و بينا و كور و كوتاه و بلند و زيبا و زشت و دانا و نادان و توانگر و درويش و مطيع و عاصى و تندرست و بيمار و زمين‌گير و بىعيب مقرر ساختم تا تندرست به معيوب بنگرد و مرا حمد كند بر عافيت خود ، و معيوب به تندرست نگاه كند و به درگاهم دعا كند و از من خواهش كند كه او را عافيت بخشم و به بلايم صبر كند تا عطاى شايان ثوابم را به او دهم ، و توانگر به درويش بنگرد و مرا سپاس گزارد و شكر كند ، و درويش به توانگر نگاه كند و به درگاهم دعا كند و از من خواهش كند ، و مؤمن به كافر نگرد و مرا سپاس گزارد كه او را رهنمودم ؛ براى اين آنها را آفريدم كه در خوشى و ناخوشى آنها را بيازمايم ، و هم در آنچه آنان را عافيت دهم و هم در آنچه گرفتار سازم و در آنچه به آنها بدهم و در آنچه از آنها دريغ دارم ، و منم خداى ملك توانا و حق من است كه هر چه مقدر كردم طبق تدبير خودم اجراء كنم و حق من است كه هر چه را از آن خواهم چنانچه خواهم تغيير دهم ، هر چه از آن خواهم پيش دارم و هر چه را خواهم پس اندازم ، و منم خداى فعّال ما يشاء ، از آنچه كنم باز پرسى ندارم ، و خلق خود را از هر چه كنند بازپرسى كنم . ( 2 ) 3 - از امام باقر ( ع ) فرمود : به راستى خدا عز و جل خلق را آفريد و هر كه را دوست داشت از آن آفريد كه دوست داشت ، و