موقع گرفتارى ، و آمرزش‌جوئى هنگام گناه ، و شكرگزارى هنگام نعمت . ( 1 ) 8 - از امام صادق ( ع ) كه فرمود : به هر كه شكر داده شود فزونى داده شود ، خدا عز و جل مىفرمايد ( 7 سوره ابراهيم ) : « هر آينه اگر شكر كنيد بيفزائيم براى شما » . ( 2 ) 9 - فرمود : هر نعمتى خدا به بنده‌اى دهد و از دل آن را و با زبان خود آشكارا خدا را سپاس گويد تا سخنش تمام شود ، خدا فرمان فزايش براى او صادر كند . ( 3 ) 10 - فرمود : شكر نعمت ، كناره‌گيرى از حرامها است و نهايت شكر ، گفتن الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ است . ( 4 ) 11 - مىفرمود : شكر هر نعمتى گرچه بزرگ باشد ، اين است كه خدا عز و جل را بر آن سپاس گوئى . ( 5 ) 12 - از أبى بصير ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : براى شكر اندازه‌اى است كه چون بنده آن را انجام دهد شاكر باشد ؟ فرمود : آرى گفتم : آن چيست ؟ فرمود : خدا را در هر نعمتى