( 1 ) صبر كردند بر آنچه تكذيب شدند و آزار كشيدند تا يارى ما براى آن‌ها رسيد » پس پيغمبر خود را به صبر و شكيبائى گرفت و آنها از حد گذشتند و خدا تبارك و تعالى را به زبان آوردند و او را تكذيب كردند ، پيغمبر فرمود : من برخوردم و خاندانم و آبرويم ، صبر كردم و بر معبود خود صبر نتوانم ، خدا عز و جل بر او فرو فرستاد ( 38 سوره ق ) : « و محققاً آفريدم آسمان‌ها و زمين را و آنچه در ميان آن‌ها است در شش روز و هيچ خستگى به ما نرسيد ، تو صبر كن به هر آنچه مىگويند » و پيغمبر در هر حال صبر كرد تا مژدهء عترت ائمهء وى را به او دادند و آنها را هم توصيف به صبر كردند و خدا جل ثنائه فرمود ( 24 سوره سجده ) : « و آنها را ائمه ساختيم كه به امر ما رهبرى مىكنند چون صبر كردند و بودند كه به آيات ما يقين داشتند » در اينجا پيغمبر فرمود : صبر از ايمان چون سر است از تن و خدا عز و جل از او قدردانى كرد و فرو فرستاد ( 136 سوره اعراف ) : « عملى شد بهترين فرمايش پروردگارت براى بنى اسرائيل به واسطهء آنچه كه صبر كردند و واژگون كرديم آنچه را فرعون و قومش مىساختند و آنچه را از دستگاه خود مىگستردند - يعنى از درخت و باغ و ساختمان كه به وجود مىآوردند - » رسول خدا ( ص ) فرمود : اين مژده و انتقام است و خدا عز و جل براى او نبرد با مشركان را مباح كرد و فرو فرستاد ( 6 سوره توبه ) : « بكشيد مشركان را هر كجا يافتيدشان و بگيريدشان و محاصره‌شان كنيد و به هر كمين گاهى بر سر راهشان بنشنيد » ( 191 سوره بقره ) : « بكشيد آنها را هرجا برخورديد و بر آنها دست يافتيد » خدا آن‌ها را به دست رسول خدا ( ص ) و دوستانش كشت و ثواب صبرش را براى او مقرر داشت با آنچه در آخرت برايش ذخيره كرد ، هر كه صبر كند و تقرب به خدا خواهد ، از دنيا نرود تا خدا ديدهء او را در بارهء دشمنانش روشن كند