( 1 ) 2 - فرمود : صبر از ايمان چون سر است نسبت به تن ، و چون سر برود ، تن هم برود ، و همچنين صبر كه رفت ايمان هم رفته . ( 2 ) 3 - از حفص بن غياث ، گويد : امام صادق ( ع ) فرمود : اى حفص ، هر كه صبر كند ، اندكى صبر كرده و هر كه بىتابى كند ، اندكى بىتابى كند ، سپس فرمود : بر تو باد كه در كارت صبر پيشه كنى ، زيرا خدا محمد ( ص ) را مبعوث كرد و او را به صبر و نرمش دستور داد و فرمود ( 10 سوره مزمل ) : « صبر كن بر آنچه مىگويند و به خوشى از آنها كناره كن ( 11 ) مرا با نعمت خوارگانى كه تو را تكذيب كنند باز گذار » و فرمود تبارك و تعالى ( 35 سوره فصلت ) : « دفاع كن بدان چه نيكوتر است بدى را تا به ناگاه آنكه ميان تو و او دشمنى است ، گويا دوستى صميمى باشد ( 36 ) و بر نخورند آن را جز آن كسانى كه صبر كردند و بر نخورد بدان جز صاحب بهرهء فراوان » پس رسول خدا ( ص ) صبر كرد تا به او وصله‌هاى بزرگى چسباندند ( چون سحر و جنون و كذب ) و او را بدان‌ها متهم كردند ، پس سينهء او تنگ شد و خدا عز و جل به او آيه نازل كرد ( 97 سوره حجر ) : « و محققاً مىدانيم كه دل تنگ شدى از آنچه كه مىگويند ( 98 ) پس تسبيح گو پروردگارت را و بوده باش از سجده‌كننده‌ها » سپس او را تكذيب كردند و متهم نمودند و از آن غمنده شد و خداى عز و جل فرو فرستاد ( 33 سوره انعام ) : « و محققاً مىدانيم كه تو را غمنده كند آنچه را كه مىگويند ، به راستى آن‌ها تو را دروغ گو نشمارند بلكه ستمكاران آيات ما را انكار كنند ( 34 ) محققاً چه رسولانى پيش از تو تكذيب شدند و