باب [ در افراط و سستى در عبادت ] ( 1 ) 1 - از امام باقر ( ع ) كه رسول خدا فرمود : هلا براى عبادتى شورى است و سپس به سستى گرايد : هر كس شور عبادش به روش منشى كشاند راه جو است و هر كه به خلاف سنت من رود گمراه است و كردارش به نابودى كشد ، هلا من نماز خوانم و بخوابم ، روزه دارم و افطار كنم ، بخندم و بگريم ، هر كه از برنامه و روش من رو گرداند از من نيست ، فرمود : براى پند ، مرگ بس است و براى بىنيازى ، يقين بس است و براى سرگرمى و اشتغال به كار ، عبادت بس است . ( 2 ) 2 - از امام صادق ( ع ) كه فرمود : هر كس را شورى است ، و هر شورى را سستى به دنبال است ، خوشا بر كسى كه سستى او به خوبى كشد .