باب اجتناب از محرمات ( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) كه در تفسير قول خدا عز و جل ( 46 سوره رحمان ) : « و براى هر كه از مقام پروردگار خود ترسد دو بهشت است » فرمود : هر كه بداند كه خدا عز و جل او را بيند ، و بشنود هر چه گويد و كند ، از خوب و بد ، و اين دانش او را از كردار زشت باز دارد ، هم او است كه از مقام پروردگارش ترسيده و خود را از هواى نفس باز داشته . ( 2 ) 2 - از امام باقر ( ع ) فرمود : هر چشمى در روز رستاخيز گريان است جز سه چشم ، چشمى كه در راه خدا ( چون جهاد ) بيدارى كشيده و چشمى كه از ترس خدا اشك ريخته و چشمى كه از آنچه خدا حرام كرده فرو خفته . ( 3 ) 3 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : در آنچه خدا عز و جل بدان با موسى راز گفت : اين بود كه : اى موسى ، هيچ كس به من تقرب نجست به مانند خوددارى از محرمات من كه من به آنها مباح كنم بهشتهاى عدن را و كسى را با آنان شريك نكنم . ( 4 ) 4 - از امام صادق ( ع ) فرمود :