( 1 ) كار كنيد ، به راستى ميان خدا و كسى خويشى نيست ، دوست‌ترين بنده‌ها نزد خدا عز و جل و ارجمندترين‌شان نزد او با تقواتر و مطيع‌تر آنها است نسبت به او ، اى جابر ، به خدا نتوان نزديك شد به خداوند تبارك و تعالى جز به اطاعت ، با ما برات آزادى از دوزخ نيست و احدى را بر خدا حجتى نيست ، هر كه مطيع خدا است ، دوست ما است و هر كه نافرمان خدا است دشمن ما است ، نتوان به ولايت ما رسيد جز با عمل و ورع . ( 2 ) 4 - از هشام بن حكم ، از امام صادق ( ع ) ، فرمود : چون روز قيامت شود ، يك دستهء مردم برخيزند و پشت در بهشت در آيند و آن را بكوبند ، به آنها گويند : شما كيانيد ؟ گويند : ما اهل صبريم ، گويند : بر چه صبر كرديد ؟ گويند : بر طاعت خدا و از نافرمانى خدا ، پس خدا عز و جل گويد : راست گويند ، آنان را به بهشت بريد و اين است معنى قول خدا عز و جل ( 10 سوره زمر ) : « همانا پرداخت شود به صابران مزدشان بىحساب » . ( 3 ) 5 - أمير المؤمنين ( ع ) بارها مىفرمود : با وجود تقوى كمبود عمل نيست ، چگونه عمل پذيرفته كم است .