( 1 ) 2 - از امام باقر ( ع ) كه فرمود : در كتاب على يافتيم كه رسول خدا ( ص ) بر منبر خود فرموده است : سوگند بدان كه نيست شايستهء پرستشى جز او ، به هيچ مؤمنى هرگز خير دنيا و آخرت داده نشده جز به وسيلهء حسن ظن او به خدا و اميدوارى او و خوش خلقى او و خوددارى از بدگوئى و غيبت مؤمنان و سوگند بدان كه جز او شايستهء پرستشى نيست خدا هيچ مؤمنى را پس از توبه و استغفار عذاب نكند جز به خاطر بدگمانى او به خدا و تقصير در اميدوارى و بدخلقى و غيبت از مؤمنين ، سوگند بدان كه نيست شايستهء پرستشى جز او ، هيچ بندهء مؤمنى خوشگمانى به خدا نكند جز آنكه خدا به اندازهء آن با او رفتار كند ، زيرا كريم است و هر چيزى به دست او است و شرم دارد كه بندهء مؤمنش گمان خوبى به او ببرد و او گمان و اميد او را بر نياورد ، به خدا خوشگمانى كنيد و به او رغبت نمائيد . ( 2 ) 3 - امام رضا ( ع ) فرمود : به خدا خوش گمان باش ، زيرا خدا عز و جل مىفرمايد : من با گمان بندهء مؤمن خود همراهم ، اگر خوب است خوب پيش آيد و اگر بد است بد پيش آيد . ( 3 ) 4 - امام صادق ( ع ) مىفرمود : خوش بينى به خدا اين است كه اميد نداشته باشى جز به خدا و نترسى جز از گناهت .