و آنچه در اينان از بىپروائى در امانت و بد خلقى و درندگى و تباهى بينى از آن است كه سرشت دوزخى به آنها سائيده و اثر كرده و آنها بر گردند بدان چه از آن آفريده شدند . ( 1 ) 6 - از صالح بن سهل گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم : مؤمنان از سرشت پيغمبرانند ؟ فرمود : آرى . ( 2 ) 7 - از امام صادق ( ع ) فرمود : چون خدا عز و جل خواست آدم را بيافريند ، جبرئيل را در نخستين ساعت روز جمعه فرستاد و با دست راست خود مُشتى بر گرفت كه از آسمان هفتم تا آسمان دنيا را فرا داشت و از هر آسمانى تربتى در كف خود برداشت و مُشتى ديگر بر گرفت كه از هفتمين زمين بلند تا هفتمين زمين دور تر را در آن فرا گرفت و خدا عز و جل دستور داد تا مُشت نخست را با دست راستش نگهداشت و ديگر مُشت را با دست چپش و آنچه در مُشت داشت دو بار در شكافت و از آنچه از زمين بود در پاشيد و از آنچه هم از آسمان بود در پاشيد ، پس بدان چه در دست راست داشت گفت : از تو است رسولان و پيغمبران و اوصياء و صديقان و مؤمنان و سعادتمندان و هر كس ارجمندش خواستم - و آنچه گفت برايشان چنانچه گفت بايست شد - و بدان چه در دست چپ داشت گفت : از تو است جبّاران و مشركان و كافران و سركشان و هر كه خوارى و بدبختى او را خواهم - و بر ايشان آنچه را گفت چنانچه گفت بايست شد - سپس هر دو سرشت در هم آميختند و اين است تفسير قول خدا