( 1 ) و آنها را به شوخى گيرند با آنها ننشينيد تا در گفتگوى ديگرى وارد شوند » سپس خداى عز و جل حال فراموشى را از آن جدا كرده و فرموده است ( 68 سوره انعام ) : « و اگر پيش آمد كه شيطان تو را به فراموشى كشيد پس از ياد آورى مبادا با ستمكاران همنشين شوى ، و فرمود ( 18 سوره زمر ) : « مژده به بندگانم ( 19 ) آن كسانى كه مىشنوند گفتار را و بهتر آن را پيروى مىكنند ، آنانند آن كسانى كه خدا آنها را رهبرى كند و آنانند همان خردمندان و خدا عز و جل فرموده است ( 1 سوره مؤمنون ) : « به تحقيق كه رستگار شدند مؤمنان ( 2 ) آن كسانى كه در نماز خود خشوع كنند ( 3 ) و آن كسانى كه از لغو رو گردانند ( 4 ) و آن كسانى كه همانها زكات را مىدهند » . و فرموده ( 55 سوره قصص ) : « و چون بيهوده شنودند از آن رو گردانيدند و گفتند كردار ماها براى خودمان و كردارهاى شما براى خودتان » . و فرمود ( 72 سوره فرقان ) : « و چون گذر كنند به بيهوده ، كريمانه و ارجمند گذرند » اين است آنچه خدا از ايمان به گوش فرض كرده است و بديده فرض كرده است كه ننگرد بدان چه خدا حرام كرده است بر او و رو گرداند از آنچه خدا بر او روا نكرده است و اين كردار ايمانى او است ، خدا تبارك و تعالى فرمايد 30 سوره نور ) : « بگو به مردان مؤمن ديده‌هاى خود را فرو پوشانند و فروج خود را حفظ كنند » آنها را نهى كرد از اين كه به عورات خود بنگرند و يا مردى به فرج برادر خود نگاه كند و بايد فرج خود را از نظر ديگران نگهدارد و فرمود كه ( 31 سوره نور ) : « بگو به زنهاى مؤمنه كه ديده‌هاى خود را فرو خوابانند و فروج خود را حفظ كنند » از اين كه به فرج همديگر نگاه كنند و هم از اين كه ديگرى به فرج آنها نگاه كند ، فرمود : هر چه آيه در قرآن در بارهء حفظ فرج است منظور از آن حفظ