( 1 ) گردند » و فرموده است ( 41 سوره مائده ) : « آن كسانى كه به زبان ايمان آوردند و دلشان ايمان ندارد » ( آيه چنين است : آنها كه به زبان خود گفتند ايمان داريم و دلشان ايمان ندارد ) و فرموده است ( 284 سوره بقره ) : « اگر آشكار كنيد آنچه در دل داريد يا نهان كنيد خدا با آن به حساب شما رسد و بيامرزد هر كه را خواهد و عذاب كند هر كه را خواهد » اين است خدا عز و جل بر دل فرض كرده از اقرار و معرفت و آن است كار دل و آن است سر ايمان و بر زبان فرض شده گفتار و اظهار از طرف دل بدان چه عهده‌مند آنست و بدان مقرّ است ، خدا تبارك و تعالى فرموده است ( 83 سوره بقره ) : « بگوئيد به مردم ، خوب » و فرموده است ( 46 سوره عنكبوت ) : « بگوئيد ايمان داريم به خدا و آنچه به ما نازل كرده و آنچه به شما نازل كرده ، معبود ما و شما يكى است و ما براى او مسلمانيم » ( اين آيه در قرآنها به اين صورت نيست در سوره بقره دنبال ما أُنْزِلَ إِلَيْنا اين است كه وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ . . . . الخ و در سوره عنكبوت بعد از آمَنَّا بِاللَّهِ نيست بلكه بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنا است تا آخر - ظاهر اين است كه نسخه نويسان تغيير داده‌اند يا امام نقل بمعنى كرده است يا هر دو آيه را ذكر كرده و از ميانه انداخته‌اند و در نسخهء نعمانى همان آيه سوره بقره ذكر شده است - از مجلسى ره ) اين است آنچه خدا بر زبان فرض كرده است و آن كار او است و بر گوش فرض كرده است كه خود را از آنچه خدا شنيدنش را حرام كرده بر كنار دارد و از آنچه خدا بر او حلال ندانسته رو گرداند از نيوشيدن آن و از توجه بدان چه خدا عز و جل را به خشم آرد ، خود را نگهدارد . و در اين باره فرموده است ( 140 سوره نساء ) : « و به تحقيق در قرآن بر شما نازل كرده است كه هر گاه شنيديد كه به آيات خدا كفر ورزند