باب در اينكه ايمان به همهء اعضاء تن ، پخش است ( 1 ) 1 - ابو عمرو زبيرى باز گفته است از امام صادق ( ع ) ، گويد : به آن حضرت گفتم : ايها العالم به من خبر بده كه كدام از اعمال برتر است ؟ فرمود : آنكه خدا هيچ عملى را نپذيرد جز به همراه آن ، گفتم : آن چيست ؟ فرمود : ايمان به خدائى كه نيست شايستهء پرستشى جز او بلندتر درجهء اعمال و شريفترين مقام و والاترين بهره است ، گفتم : به من خبر ندهى از ايمان كه گفتار است با كردار يا همان گفتار است بىكردار ؟ فرمود : ايمان همه‌اش كردار است و گفتار هم بعضى از آن كردار است خدايش چنين مقرر داشته و در قرآن خود بيان نموده بطور واضح و روشن و با دليل ثابت ، قرآن براى او بدين گواه است و به سوى آتش دعوت كند ، گويد : گفتم : قربانت آن را برايم شرح بده تا بفهمم ، فرمود : ايمان حالات و طبقه‌ها و مراتبى دارد يكى در نهايت تمامى و ديگرى در نقصان روشن و سومى در رجحان فزاينده ، گفتم : ايمان شكل كاملى دارد و كم و بيش مىشود ؟ فرمود : آرى ، گفتم : اين چگونه است ، فرمود : زيرا خدا تبارك و تعالى ايمان را بر همه اعضاء تن آدمىزاده فرض كرده و بر آنها پخش كرده و تفريق نموده و هيچ عضوى نيست جز آنكه گماشته بر يك وظيفهء ايمانى است غير از آنچه عضو ديگر بر آن گماشته است . از جمله دل او است كه با آن خردمندى دارد و مىفهمد و