( 1 ) و فرمود خدا كه : « چون هر امتى در آيند در دوزخ لعنت كنند همكار خود را تا آنكه همه در آن فراهم آيند » و از هم بيزارى جويند و همديگر را لعنت كنند ، برخى مىخواهند به اميد نجات و رستگارى نزد ديگران روند و از بزرگى عذابى كه بر آنها رخ داده در مانند و ديگر موقع آزمايش و تجربه و عذر پذيرى نيست و نيست در اين موقع راه نجات و اين آيات و امثالش در مكه نازل شده است و خدا به دوزخ نبرد جز مشرك را . و چون خدا به محمد ( ص ) اجازه داد كه از مكه به مدينه رفت اسلام را بر پنج پايه استوار كرد : 1 - شهادت ان لا إله الا الله و أن محمداً رسول الله . 2 - بر پا داشتن نماز . 3 - دادن زكات . 4 - حج خانهء كعبه . 5 - روزه گرفتن در ماه رمضان . و حدود را بر او نازل كرد و تقسيم ارث را و به او خبر داد از گناهانى كه خدا به وسيلهء آنها و بدانها دوزخ را لازم كند براى هر كه مرتكب آنها شود و در بيان قاتل نازل كرد ( 95 سوره نساء ) * « و هر كس عمداً مؤمنى را بكشد سزايش دوزخ است در آن جاويد است و خدا به او غضب كند و او را لعنت كند و براى او عذاب بزرگى فراهم سازد » خدا مؤمن را لعنت نكند ، خدا عز و جل فرموده است ( 65 و 66 سورهء احزاب ) : « به راستى خدا كافران را لعنت كند و براى آنها دوزخ را آماده كند در آن جاويد به مانند هميشه ، نيابند ولى و ياورى » ، چگونه متعلق به مشيت باشد با اين كه به سزاى در دوزخ افزوده غضب و لعنت را و آن را از ملعونان در قرآن خود ثبت كرده است و در بارهء خوردن