( 1 ) كشتن آنان خطاى بزرگى ( 32 ) نزديك زنا نرويد زيرا آن هرزگى است و چه بد راهى است ( 33 ) و نكشيد نفس محترم از طرف خدا را مگر به حق و حساب و هر كه به ستم كشته شود محققاً به ولى او تسلط ( بر قصاص ) داديم او اسراف نكند در كشتن به راستى كه او يارى شده است ( 34 ) به مال يتيم نزديكى نكنيد مگر به وجهى كه براى او بهتر باشد تا برسد به بلوغ خود بعهد بپائيد زيرا عهد مسئوليت دارد ( 35 ) و چون كيل كنيد پيمانه را پر كنيد و با ترازوى درست جنس را بكشيد ، اين بهتر و خوش‌عاقبت‌تر است ( 36 ) دنبال چيزى كه ندانى مرو ، به راستى گوش و چشم و دل همهء آنها باعث مسئوليتند ( 37 ) روى زمين متكبرانه راه مرو زيرا تو زمين را نتوانى شكافت و به درازى كوه‌ها نتوانى رسيد ( 38 ) همهء اينها نزد خداى تو بد است ( 39 ) اين است آنچه پروردگارت از حكمت به تو وحى كرده و با خدا معبود ديگرى مقرر مدار تا در دوزخ افتى سرزنش شده و مطرود » . و در سورهء و الليل اذا يغشى نازل كرد : « من شما را بيم دهم از آتشى شعله‌ور كه در آن در نگيرد جز اشقى آنكه تكذيب كند و رو گرداند » و مقصود از آن مشرك است و در سورهء إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ نازل كرده : « اما كسى كه نامهء او را از پشت سرش به او دهند در آينده فرياد واى واى كشد و به دوزخ افتد زيرا او در ميان خاندانش شاد بود به راستى او گمان مىكرد كه برگشت نكند ، آرى » مقصود از آن هم مشرك است ، و در سورهء تبارك نازل كرد : ( 8 ) : « هر آنگاه كه فوجى در آن افكنده شوند خازنان دوزخ از آنها پرسند كه بيم دهنده براى شما نيامد ( 9 ) گويند چرا محققاً آمد براى ما بيم دهنده و او را تكذيب كرديم و گفتيم خدا چيزى نفرستاده » مقصود از اينها هم مشركانند و در سورهء واقعه نازل كرد : ( آيه 29 - 30 ) : « و اما اگر از مكذبان و گمراهان است ، با آب جوشيده پذيرائى گردد و به دوزخ رود ، اينها هم مشركانند » .