ج - مقصود از حيرت يعنى حيرت شيعه در امر امامت پس از وفات امام عسكرى و قبل از ظهور دلائل و ثبوت امامت حجة بن الحسن ( ع ) . قوله لان خيط فرضى ، يا بيان سبب انتخاب موسى ( ع ) است چنانچه از اعلام استفاده مىشود يا بيان چيزى است كه كلمهء فتنه بر آن دلالت دارد براى ابطال توقف امامت به آن حضرت كه واقفيان مدعى شدند . . مقصود از فتنه قول برخى از شيعه است به توقف بر امام صادق ( ع ) و آنها فرقهء ناووسيه‌اند ، و يا قول بسيارى از شيعه به توقف بر امام كاظم ( ع ) و بنا بر بعضى از وجوه گذشته اشاره به وقايع زمان هارون الرشيد است از ظلم او و زندان كردن امام ( ع ) . خيط ، رشته‌اى است كه لؤلؤ و جواهر ديگر را بدان كشند و پيوست بودن ائمه را به يك ديگر و وجوب اطاعت از آنان بدان مانند كرده است براى آنكه بدين وسيله اختران بروج امامت و گوهرهاى درج آن بهم پيوسته‌اند چنانچه در قرآن از آن به حبل تعبير كرده و فرموده : « و اعصموا بحبل اللَّه » و بعضى خيط را همان قرآن دانسته‌اند ولى معنى اول با كلمهء فرض مناسب‌تر است . از مجلسى ( ره ) - معالم دين قواعد كلى و عمومى است كه از آنها بر حال جزئيات ره‌يابى شود و استدلال گردد . انتهى . من گويم : اگر واقعاً مقصود از معالم دين همين باشد ، بايد گفت كه آن علم اصول فقه است فتدبر . از مجلسى ( ره ) - امُّهُم يعنى فاطمه ( ع ) ، و جدَّتُهُم يعنى خديجه ( ع ) . از مجلسى ( ره ) - قوله من ولدها ، يعنى يازده تن آنان فرزند اويند و شماره راجع به همهء امامان است . قوله ثلاثه منهم ، يعنى از فرزندان فاطمه سه على نام بود ، نه از همهء ائمه