ملاقات ميان اين دو و باطل شدن نقشهء تبه‌كارانهء متوكل . از مجلسى ( ره ) - در ارشاد و خرائج و ديگر كتب زيد بن على بن حسين بن زيد ثبت شده و همان درست ، و حسن ( به جاى حسين ) كه در بيشتر نسخه‌ها است تصحيف است ، و اين زيد همان است كه نسّابه بوده و مرد فاضلى بوده است و كتاب مقاتل و مبسوط را در علم نسب تأليف كرده است و يك سلسلهء بزرگى از سادات به دو مىرسند ، و پدرش على از فرزندان حسين ذى الدمعه است پسر زيد شهيد زادهء زين العابدين ( ع ) . در عمدة الطالب گفته : حسين ذى العبرة به ابى عبد اللَّه كنيه داشت مادرش ام ولد بود و در آخر عمرش كور شد و دختر خود را به مهدى عباسى به زنى داد . قوله « بليل » صفت دواء است يعنى دواء در شب ، مقصود اين است كه بايد در شب مصرف شود مانند طريفل مثلًا ، و بعضى از شرّاح تصحيف كن دواء را به كلمهء بليل اضافه كرده و باء را جزء كلمه دانسته‌اند . در قاموس گويد : بليل ، باد سردى است با ترى . انتهى . من مىگويم : ممكن است يك تصحيف كن ديگر آن را دواء بليله شرح كند كه آن دواء معروفى است . از مجلسى ( ره ) - آل جعفر بيان جعفرى است و مقصود اين است كه از خاندان جعفر طيّار ( رضى اللَّه عنه ) ، و برخى گفتند مقصود جعفر بن متوكل است زيرا مستعين هر كدام از اولاد متوكل را كه احتمال مىداد مدعى خلافت مىشوند كشت ، و جمعى از امراء طرفدار آنها را هم كشت و لشكرى براى قتل جعفرى فرستاد كه مردى بود از اولاد جعفر بن متوكل و شيعه شده بود و خود را جعفرى ناميده بود نسبت به امام جعفر صادق ( ع ) به اعتبار مذهب و چون لشكر او را محاصره كردند به امام شكايت كرد و از او خواهش كرد براى دفع آنان دعا كند و امام اين جواب را به او نوشت . انتهى