است هر كه خواهد بدان رجوع كند . من گويم حل بعضى اشعار و ادبيات هم به دانستن اين عقود نيازمند است چون شعر معروف فردوسى : كف جود محمود و الا تبار * نه اندر نه آمد سه اندر چهار كه ظاهراً آن را شعرى گرفته است كه در كامل مبرد به زبان عربى وارد است . از مجلسى ( ره ) - ظاهر خبر اين است كه نماز بر آن حضرت به همين ذكر آيه انجام شده و تكبير و دعاى ديگرى نداشته و به دو وجه تأويل شده : 1 - اينكه اين آيه را پيش از نماز مىخواندند . 2 - اينكه بعد از هر تكبير مىخواندند . يكى از افاضل خبر را چنين معنى كرده كه 10 نفر اوليه از خويشان نزديك و بنى هاشم بودند كه براى بازديد جنازه آمدند و سپس با على ( ع ) بيرون شدند و على بعد از آن و پيش از نماز براى آمادگى آيه را به تنهائى خوانده ، و سائر مردم مىخواندند نماز را چنانچه بر جنازه‌هاى ديگر مىخواندند و نماز بر آن حضرت فرادى ادا شده و على ( ع ) با هر دسته‌اى نماز را تكرار كرده است . من مىگويم آنچه برايم روشن‌تر است اين است كه امير المؤمنين با سائر معصومين و خواص فرشته‌ها و خواص اصحابش نماز ميت را بر آن حضرت خواند و اين نماز عمومى براى تقيه و مصلحت بوده و به منظور اينكه مخالفان در آن تقدم نجويند و آن را مدرك غصب خلافت نكنند چنانچه امامت بر نماز از راه تقلب در زندگى آن حضرت مدرك خود كردند . چنانچه طبرسى در احتجاج از سليم بن قيس هلالى از سلمان فارسى ( ره ) روايت كرده كه چون امير المؤمنين ( ع ) پيغمبر را غسل داد و كفن