« خدا وحى كرد به بندهء خود آنچه را وحى كرد » . و گفته‌اند همهء اين ضميرها به خدا بر مىگردد و مقصود از شديد القوى خداوند است چنانچه در وصف خود فرموده است ( 58 سوره ذاريات ) : « او است رزّاق و صاحب نيروى محكم » و نزديك شدن به او از نظر بالا بردن درجهء او است و تدلى به وى كنايه از جذب او است به سراسر هستى او به آستان قدس الهى . انتهى . جوهرى گفته : گويند ميان آن دو قاب قوس فاصله است يعنى به اندازهء يك كمان - در اين حديث آن را به فاصلهء ميان سر دستهء كمان تا سر آن تفسير كرده و مبهم است و منطبق با لغتى كه نقل شد نيست و شايد مقصود فاصلهء سر كمان تا وسط آن يا دستگيرهء آن باشد . مقصود از حجاب پردهء معنوى فاصل ميان ممكن و واجب است كه مانع وصول به كُنه واجب است و آنچه را تواند شناخت به اعتبار تناسب و استعداد او است و اين امكان چون پرده‌اى ميان او و حق افتاده است كه با تابش هر چه بيشتر نور حق در آن نتواند كُنه ذات را دريابد و چون شعاع ديدهء رُبا جلوه كند ، چون برقى جهنده ، و از آميزش اين پرتو وجود واجب به سر حد امكان رنگى تيره بر آيد كه به زبرجد نمايد بمانند شيشه‌اى كه در پشت آن نور باشد ( شيشهء معمولى كه تار است ) . به طور خلاصه نقل شد و مجلسى پس از شرح حديث گويد : يك فائدهء مهم : بدان كه اين دو خبر از اخبارى هستند كه دلالت بر معراج پيغمبر دارند آيات در اين زمينه بسيار است و اخبار از طريق خاصه و عامه متواتر است و از امام صادق ( ع ) روايت شده كه هر كه چهار چيز را منكر باشد شيعهء ما نيست : 1 - معراج . 3 - خلق بهشت و دوزخ . 2 - سؤال و جواب در قبر . 4 - شفاعت .