چنانچه در حال جستجو و انتظار تعيين او به وسيلهء نمايندگان هم همين كافى است ، و به همين اندازه از مردن مانند مردن جاهليت به در آيند ، اين در صورتى است كه بداند هر زمانى امامى دارد و اما اگر آن را نداند و جستجو از اصل وجود امام بر او واجب باشد و حجت بر او تمام نباشد مشكل است ، و اما قول خدا سبحانه « فَلَوْ لا نَفَرَ . . . » الخ طبرسى گفته در معناى آن چند وجه گفته‌اند : 1 ) - بايد از هر قبيله‌اى براى جهاد بيرون روند و جمعى هم با پيغمبر ( ص ) بمانند تا اين جمعى كه مانده‌اند قرآن و سنن و فرائض و احكام را از پيغمبر ياد بگيرند ، و چون دسته‌هاى اعزامى برگردند هر چه از قرآن پس از مسافرت آنها نازل شده و آن بازماندگان ياد گرفته‌اند به آنها كه برگشته‌اند ياد بدهند ، بگويند خدا بعد از شما به پيغمبر شما قرآنى نازل كرده و ما آن را ياد گرفتيم ، و اين دسته‌هاى اعزامى هم آن را ياد بگيرند و اين است معنى قول خدا « وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ » يعنى قرآن را به آنها بياموزند و آنها را بيم دهند بدان ، شايد بر حذر شوند و بر خلاف آن عمل نكنند - از ابن عباس و ديگران . امام باقر ( ع ) فرمود : اين دستور در وقتى رسيد كه مردم بسيار شده بودند و خدا فرمان داد كه طائفه‌اى بكوچند و طائفه‌اى بمانند براى ياد گرفتن دين ، و جهاد به نوبت بود . 2 ) - ياد گرفتن دين و بيم دادن وظيفهء همان دسته‌اى است كه كوچ كنند و خدا آنها را به چيزفهمى تشويق كرده تا برگردند و آنها كه به جا مانده بيم دهند ، و معنى بينائى در دين اين است كه به وسيلهء آنچه خداى عز و جل به آنها مىنمايد از غلبه بر مشركان و نصرت دين بينا شوند و قوم كفار خود را در برگشت بيم دهند از نبرد با آنها و به آنها گزارش دهند از پيروزى پيغمبر و مؤمنان ، و آنها را بيم دهند از نبرد با مسلمانان و آنها در