نمىگذارند امور دينى و قوانين آن مو به مو اجراء شود يا براى اين كه خطا كار است و اشتباه مىكند ، اينها همه موجب خلاف كارى است و امام جائر به هر يك از اين جهات و بر همه و بر دو جهت و بيشتر صدق مىكند ، اكنون توجهى به متن حديث چهار اين باب بفرمائيد كه : " لأعذبنِّ كل رعيةٍ في الاسلام دانت بولاية كل امام جائر ليس من اللَّه " هر فرد رعيت و فرمانبر و محكوم به دستور كه در محيط يك كشور اسلامى باشد ، گو اينكه خود مسلمان نباشد مانند كفارى كه در پناه يك حكومت اسلامى زندگى مىكنند و گردن زير حكومت و تسلط و فرمان روائى يك پيشواى جائر يعنى خلاف كار بگذارند كه از طرف خدا منصوب نباشد محكوم به عذاب شديد خدا هستند . گر چه از نظر شخص خود و كردار خود نيكو كار و متقى باشند و وظائف فردى دينى خود را مو به مو اجراء كرده باشند ، و بلكه شخص خودشان هم داراى ملكهء اخلاق خوب و نيكوكارى و تقوى باشند . در اينجا توجه به دو نكته بسيار مهم است ، يكى مسئوليت محيط ، وقتى كسى افتخار دارد كه در يك محيط اسلامى ، در يك كشور اسلامى زندگانى مىكند ، اين افتخار همراه با تحمل يك مسئوليت بزرگى است و آن حفظ محيط اسلامى است و درك اين مطلب كه مسئول مسلمانى همه افراد اين محيط است ، او نمىتواند به اين قناعت كند كه من وسائل دارم خودم مسلمانى مىكنم و با مسلمانى ديگران كار ندارم ، مسجد مىسازم و سجاده در آن مىاندازم و نماز مىخوانم و . و . . هر كس هر كارى مىخواهد بكند ، نه اگر اين شخص گردن زير بار حكومتى دارد كه او ديندار و عادل نيست به هر نام و عنوان كه خوانده شود خوب توجه كنيد مىفرمايد : " كل امام جائر ليس من اللَّه " . تعبير به كل در اينجا به حساب كل افراد نيست زيرا يك فرد با كل