( 1 ) درآمدش بيرون شود ، از درآمد خالص اول زكات بيرون شود و آن ده يك است از آنچه به آب باران عمل آيد ( ديم ) و يا آب بر آن روان شود و به جريان آب سير آب گردد و نيم دهم است ( 5 ر 0 ) از آنچه به وسيلهء چرخ دولاب و شتران آبكش آبيارى شود و آن را امام مىستاند و در مصارف هشتگانه‌اى كه خدا مقرر كرده است صرف مىكند از براى : 1 - فقراء . 2 - مستمندان . 3 - كارمندان خود زكات . 4 - براى تأليف قلوب . 5 - آزاد كردن بنده‌ها . 6 - پرداخت بدهكارى وام داران . 7 - در راه خدا از هزينهء جهاد و پل سازى و ديگر امور خيريه . 8 - براى رفع حاجت مسافران در راه مانده تا به وطن خود رسند . اين هشت سهم است كه به آنها پخش مىشود هر كدام در جاى خود به اندازه‌اى كه تا يك سال بىنياز باشند بىتنگى در زندگى و بر خود سخت گرفتن و اگر پس از همهء اين مصارف چيزى فزون آيد به امام ( ع ) برگردد و اگر كم آمد و به اندازهء كفايت نباشد بايد امام به اندازه‌اى كه آنها را شايد از خود كم بود آن را بپردازد و به هر كس به اندازهء نياز و حاجت او بدهد . و پس از اخراج عشر زكات ، آنچه بماند ميان امام و شركاى او كه كارگران زمين و مايه و پايه درآمد آنند تقسيم شود و سهم آنان را چنانچه با آنها قرار داده بپردازد و باقى مانده را خود بردارد