( 1 ) ديگرش از آن خاندان او است ، يك سهم از يتيمان آنها و يك سهم از مستمندان آنها و يك سهم براى ابناء السبيل از آنان طبق قرآن و سنت بر آنها تقسيم شود تا اندازه‌اى كه در مدت يك سال بىنياز گردند ، اگر چيزى از آن فزون آيد به امام تعلق دارد ، و اگر گنجايش ندارد يا كم آيد از هزينهء سال آنان ، بر امام است از خود بر آنان انفاق كند به اندازه‌اى كه بىنياز شوند بدان ، و همانا بر او لازم گرديده كه هزينهء آنها را بدهد براى آنكه هر چه از آنها فزون آيد از او است و همانا خداوند كه اين سهم خمس را خاص خاندان پيغمبر كرده است و به مستمندان و ابناء سبيل مردم ديگر نداده در عوض صدقه‌ها و زكات مردم است كه از سادات دريغ داشته ، براى آنكه خدا آنان را به واسطه خويشى با پيغمبر منزه دارد و آنها را خدا ارجمند شمارد از چرك مال مردم ، پس نزد خود براى آنها حق مخصوصى مقرر داشته ، به اندازه‌اى كه آنها را بىنياز كند از اين كه در معرض خوارى و زبونى در آيند و باكى ندارد كه خودشان به هم صدقه دهند و اينان كه خدا براى آنها خمس مقرر كرده همان خويشان پيغمبرند كه خدا آنها را در قرآن ياد كرده و فرموده ( 214 سوره شعراء ) : « و بيم بده تبار نزديكان خود را » و آنان فرزندان عبد المطلبند خودشان از مرد و زن ، كسى از خانواده‌هاى قريش و از عرب با آنها نيست ، و موالى و وابسته‌هايشان در اين خمس با آنها شركت ندارند ، و زكات مال مردم ديگر براى موالى و وابسته‌هاى آنان حلال است و آنها با ديگر مردم برابرند ، و هر كس مادرش از بنى هاشم است و پدرش از ديگر مردم صدقه بر او حلال است و از خمس حقى ندارد ، زيرا خدا تعالى مىفرمايد ( 6 سوره احزاب ) : « آنها را به پدرانشان منسوب داريد » و براى امام است برگزيدهء مال